د. رياضيات و نجوم هلنيستي، رومي، يهودي و چيني
تئون1 اسكندراني
در زمان تئودوسيوس كبير، 378 تا 395، و پيش از حدود 365 تا 372 برآمد. منجم و رياضيدان يوناني. معلم موزيوم اسكندريه. پدر هوپتيا (نك فصل آتي). محرر اصول اقليدس. تا مدت درازي در اثناي قرون وسطي تصور ميشد كه اقليدس تنها به اظهار قضاياي هندسي پرداخته و تئون آنها را اثبات كرده است! مهمترين اثر او شرح (ناتمام) بر مجسطي و آثار ديگر بطليموس است. ضرب، تقسيم و استخراج تقريبي جذرهاي كسور شصت شصتي. اصالت شروح آراتوس منسوب به او مسلم نيست. تئون به تقديم اعتدالين اشاره ميكند و مقدار بطليموسي را ميپذيرد (يك درجه در هر قرن).2 او ميگويد كه به عقيدهٴ برخي منجمان، اين تقديم پيشرونده نيست، بلكه در طول يك كمان°8 در نوسان است.
پل اسكندراني
پولس3 در حدود 378 برآمد. ستارهشناس يوناني. در حدود 378 رسالهاي در اوايل تنجيم نوشت كه حاوي قديمترين گاهشناسي موجود دربارهٴ تنجيم است.
هفايستيون تبسي
هفايستيون تبسي4، در مصر، در حد 381 برآمد. ستارهشناس يوناني. مؤلف اثري در تنجيم موسوم به ابوطلسماطيقا5 در سه بخش: (1) اوايل نجوم؛ (2) زايچهشناسي6 درست؛ (3) آموزهٴ ساعات سعد.
هيلل دوم7
كاهن يهودي از 330 تا 365. مصلح تقويم يهود. چون فشار سياسي مانع از آن بود كه جوامع يهودي پراكنده بتوانند هر سال براي تعيين ايام پرهيز و اعياد با صنهدرين يهود تماس بگيرند،